Odwiedzin: 97960
Święty Ojcze Onufry módl się za nami, Ikona świętego Onufrego
Aktualności Monaster św. Onufrego w Jabłecznej
Świąteczny dzień postny.
 

   Jak zwykle 6go kwietnia rozpoczęliśmy uroczyste obchody święta Zwiastowania, jednak zupełnie niezwykle przykleiliśmy także inną okazję cerkiewną. Nasze tegoroczne Zwiastowanie Bogurodzicy zostało włączone w adorowanie, wychwalanie i pokłonienie się Świętemu Krzyżowi Pańskiemu.
   Tak się ciekawie złożyło, że w tym roku te dwa wielkie wydarzenia czciliśmy tego samego dnia. Nie powodowało to jednak ani mylących odczuć, ani niefilozoficznego roztargnienia - Zwiastowanie dało nam przecież ów Krzyż.
   W homilii Namiestnika usłyszeliśmy o wielkiej roli pokory Dziewicy Marii, która mimo, iż nie spodziewała się od Boga tak wielkiego daru - dziewiczego macierzyństwa Syna Bożego - to jednak nie sprzeciwiła się niewytłumaczalnej woli Bożej. Plan Zwiastowania prowadzi nas za Jezusem Chrystusem na Krzyż, ten Krzyż, który wykupił nas od odwiecznego potępienia i klątwy piekła.
   Zwiastowanie Archanioła Gabriela to wypełnienie proroctwa Starego Testamentu (Rodz. 3,15) danego ludziom mimo ich upadku, jest to wypełnienie Bożej obietnicy. Niechaj ten dzień i jego pouczające myśli, wynikłe z niezwykłego uczucia uwielbienia Boga i Jego wybrańców pozostaną w naszych sercach na cały następujący, już czwarty tydzień postnych zmagań. Niech dopomaga nam w nich życiodajna siła Krzyża Pańskiego. Amiń.

Dodano: 08 kwietnia 2013

Drugi tydzień Postu za nami
 

   Kolejny tydzień Wielkiego Postu dobiega końca. To dobry moment, by określić własne postępy w drodze, która zaprowadzi nas nie tylko do chwalebnego i wielkiego święta Paschy Chrystusa, lecz także dopomoże w całokształcie wyjątkowej drogi, skierowanej ku zbawieniu naszych dusz w Bogu.
   Mimo wielkich, zwiększonych, szczególnych wysiłków w czasie obecnym - z jego perspektywy sami ocenimy fakt ascezy w Wielkim Poście jako czynność dokonaną, która posłużyła większemu - ogólnemu - działaniu. Takim działaniem w życiu wiernego jest dążenie do Stwórcy, zbawienie.
   Mimo, iż wydaje nam się niezwykle uciążliwe powstrzymywanie się od pokarmów, dłuższe i częstsze uczestnictwo w cerkiewnych nabożeństwach, większa uwaga skierowana na samych siebie, na zachowanie i reakcje - jest to jedynie środek dla osiągnięcia większego celu.
   Post i modlitwa to niezwykła, niedoscigniona broń w walce ze złem. To oręż Krzyża i Zmartwychwstania. Najpierw ukrzyżujmy samych siebie, by w efekcie tego działania odzyskać dawną chęć, nieodparte pragnienie pozostawania w modlitewnym uniesieniu każdego dnia. Efektem wyrzeczeń jest radość dziecka Bożego.
   Ta dziwna zasada nie jest wymysłem zza biurka. To najprawdziwsza praktyka naszej duchowości: poskramiając ciało odzyskujemy duszę, o której zapomnieliśmy. Moment postu nie jest straszną bezkresną przestrzenią - przecież każdy dzień kończy się zasłużonym odpoczynkiem, więc dobre wysiłki gwarantują dobry sen i nowe siły dla dalszych wyrzeczeń.
   
   Przed nami niedziela, która poświęcona będzie wielkiemu teologowi i praktykowi modlitwy Jezusowej. Jego życie pokazało mu nawet wymóg obrony tejże modlitwy, któremu sprostał niezwykle łatwo, choć nie bez trudu. Święty Grzegorz Palamas to ponadczasowy wzorzec człowieka modlitwy, który poznał jej wartość w doczesnym życiu, pełnym kolców i cierni. Jedynie modlitwa, częsta, stała, nieustanna i szczera - okazała się jedyną przystanią bez burzy; życiem pozbawionym zła i kwiatem bez cierni i kolców.
   Warto tego dnia w sposób inny niż zwykle zajrzeć, wejrzeć do własnego wnętrza, by wyszukać możliwości kultywowania podobnej modlitwy w nas samych. To możliwe, świadczy o tym właśnie św. Grzegorz Palamas.
  

Dodano: 29 marca 2013

Wielki Post. I tydzień za nami.
 

   Jak corocznie, tak też i w tym nowym okresie rozliczeniowym, Wielki Post rozpoczęliśmy w poniedziałek 18go marca 2013 roku. Mimo wszelkich obaw, które wsiewał w nasze umysły i którymi próbował zatruć serca Zły, jesteśmy zadowoleni z przebiegu tych kilku dni postnych wyrzeczeń. 
   Dni, które minęły, przyniosły nam ważne oczyszczenie i pouczenie dla dalszego naszego postnego działania. W niedzielę dokonaliśmy obrzędu pojednania z każdym znajomym, bliskimi i przyjaciółmi a także mentalnie przygotowaliśmy się do tego dziwnego smutku, który nawiedził nasze dusze wraz z zakończeniem "wesołego czasu" a nastaniem "świetlistego smutku".
   Pocieszenie do dusz wlało się jednak wraz z pierwszym postnym nabożeństwem o 5.30 a także podczas kolejnych etapów, których zwieńczeniem było czytanie Wielkiego Pokutnego Kanonu autorstwa św. Andrzeja bpa Krety. Cztery pierwsze dni Wielkiego Postu to właśnie to nabożeństwo koncentrowało naszą uwagę najbardziej. Jest to Wielkie Powieczerije - znane już ze świętowanych wesołych świąt: Bożego Narodzenia i Chrztu Pańskiego. W tym jednakże przypadku mieliśmy do czynienia ze smutniejszym i bardziej refleksyjnym jego wymiarem w zakresie cerkiewnej hymnografii.
   Wielki Kanon poruszył głębię naszych dusz i zrodził nowe siły dla dalszej drogi Wielkiego Postu. Niezwykłym wydarzeniem były Liturgie Uprzednio Poświęconych Darów, które umożliwiły nam przystąpienie do Świętych Sakramentów. Eucharystia umacnia człowieka w jego życiu duchowym, stanowi oparcie dla wszelkich fizycznych działań, których w Wielkim Poście nie brakuje.
   Środa okazała się dniem pokuty i Eucharystii Ojców i braci Klasztoru św. Onufrego w Jabłecznej, zaś piątek - podobnym wydarzeniem dla wielu naszych Parafian i garstki znajomych z innych miejscowości. Wszystkich serdecznie pozdrawiamy i przyłączamy do końcowych słów
Ojca Namiestnika po św. Liturgii, w pierwszy piątek Wielkiego Postu - Który życzył wytrwałości oraz :
       Dobrego Wielkiego Postu !

Dodano: 22 marca 2013


© 2009 Monaster św. Onufrego w Jabłecznej