Odwiedzin: 101472
Święty Ojcze Onufry módl się za nami, Ikona świętego Onufrego
Aktualności Monaster św. Onufrego w Jabłecznej
Wstąpimy w ostatni postny tydzień.
    Odbyły się wszystkie zaplanowane i wymagane tradycją, Ustawem Cerkiewnym i lokalnymi zwyczajami, nabożeństwa. Przed nami kolejne dni Wielkiego Postu lecz to już w zupełnie innym świetle je postrzegamy. Wiele rzeczy uległo zmianie, nasza mentalność także się przeobraziła, uległa wpływowi Wielkiego Postu - i jego niezaprzeczalnemu urokowi. Mimo, iż pozostaje tylko jeden jego tydzień, po którym nastąpi Tydzień Męki Pańskiej, to jednak dusza odczuwa żal za przespany czas postu. Była to niepowtarzalna możliwość odnowienia siebie na cały rok, aż do następnej Paschy Chrystusa...
   Pociechą jest nadzieja, która - niczym pozbawiona wzroku matka - nie widzi i nie zauważa w jakim bywamy roztrzęsieniu ducha, gdy nagle uświadamiamy swoją bezsilność wobec namiętności. Nadzieja nadal jest przy nas. Pewnie ucieknie, gdy ją sami odrzucimy, więc tego powinniśmy bać się najbardziej na świecie :)    :(
   Nadzieja cechuje tych wszystkich, którzy nie utracili jeszcze kontaktu z duchową rzeczywistością i nadal im zależy na efektach synergii z Bogiem, tej ponadziemskiej współpracy. Nasza pamięć stara się usilnie przechować złe obrazy niewykorzystania przez nas czasu Wielkiego Postu dla duchowego działania ale mamy też empiryczne poznanie Ojców Kościoła mówiących nam o czymś więcej niż tylko świadomość popełnionych grzechów! Wszyscy oni jednogłośnie traktują właśnie o nadziei!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
   - W jaki sposób wyobrażalibyśmy sobie życie na ziemi z rosnącą amplitudą świadomości naszych występków przed Bogiem? - zdają się pytać nas i każde pokolenie wierzących ludzi, Święci Ojcowie Kościoła. Gdyby nie oczyszczająca Spowiedź, nie mielibyśmy także nadziei na nadzieję!.. To już poważna rzecz. Tu rozpoczyna się Boska ingerencja ale za naszym przyzwoleniem, nic nie odbywa się bez naszej woli. Wolnej woli. W Mistycznym Ciele Jezusa Chrystusa - w Jego Kościele - nic nie może odbyć się wbrew naszej, ludzkiej, woli. To właśnie bywa wyrazem naszej prawdziwej wolności, jednak jedynie w negatywnym znaczeniu....wolność powinna dążyć ku Bogu samoistnie i sama ochoczo nakładać na siebie ograniczenia ze względu na bliźnich, jednak w rzeczywistości zauważamy inną zasadę..

   Przed nami ostatni tydzień Wielkiego Postu w tym roku, 2012. Warto poświęcić wolny czas duchowemu odrodzeniu. Niech to okaże się zupełnie analogicznym działaniem, w porównaniu z każdym poprzednim - dzięki pojęciu AKTU przed Bogiem: zawsze będzie ono nowe i niepowtarzalne. Za każdym razem to ożywcze działanie odświeża pozytywnie naszą pamięć - widzimy innych ludzi w dobrym świetle i nagle jesteśmy w stanie przypomnieć, dość dokładnie określić, w którym momencie naszego życia okazali się nam potrzebni i wręcz niezbędna ich obecność. Podziękujmy Bogu za tak wielki dar - oficjalnie, w świątyni, w Sakramentach Pokuty i Eucharystii.
   Stanie się to jaskrawym odzwierciedleniem naszego pragnienia uczestnictwa w Bożym dziele - s y n e r g i i  z Bogiem, naszym Stwórcą i Przyjacielem. Najlepszym Przyjacielem.

Dodano: 03 kwietnia 2012

Piąty tydzień Wielkiego Postu ---
    -  już się kończy.
   Niespodziewanie dla wszystkich
   Wczorajszy wieczór był niezwykłą okazją do zasłuchania się w pełne skruchy i bólu z powodu grzechów słowa św. pasterza Andrzeja z Krety. Jego niezwykły dar pokuty wpływa także i na słuchaczy całego Kanonu Pokutnego, który wysłuchaliśmy z przejęciem.
   Koniec Wielkiego Postu to także niezwykłe nabożeństwa; oto już w dniu jutrzejszym, za kilkanaście godzin, rozpoczniemy celebrę arcyuroczystego Akatystu do Matki Bożej, który będzie podzielony na cztery części, wplecione w nabożeństwo Jutrzni Soboty Akatystu.
   Warto pozostałe dni Wielkiego Postu poświęcić większej uwadze na nabożeństwa postne, ponieważ nie tylko Wielki Tydzień jest odznaczony za ich pomocą. W całym roku liturgicznym Prawosławia nie istnieje bardziej stonowany i pełen jednoczesnej różnorodności czas. Wielki Post ze swoim Wielkim Tygodniem to apogeum, jednak duchowy kompas powinniśmy nastrajać każdego dnia postu a pozostało tych dni już niewiele.
   Niech więc Dobry Stwórca natchnie nasze serca, byśmy nie okazali się niemądrzy w naszej ospałości w stosunku do nabożeństw a aktywni dla uczestnictwa w nich. Prośmy wspólnie Boga o szczodre dary podczas wspólnotowej modlitwy w świątyni, nie pozostawajmy egoistami, nie radujmy szatana i jego sług, także upadłych i odpadłych ludzi. Będziemy każdego dnia szczególnie gorąco modlić się nie tylko o duchowe bogactwa nam samym, naszym bliskim - lecz także dla wszystkich tych i za wszystkich tych, którzy nie okazali się na tyle silni, by wytrwać. Wytrwajmy za nich, pomódlmy się wspólnie, by i oni któregoś dnia do naszych modlitw się dołączyli.
   Niech radość wspólnej modlitwy oznacza priorytet pozostałych, nielicznych dni Wielkiego Postu, tej - jakże niezwykłej i prawdziwej - wiosny duchowej. Niech przykłady ludzi, którzy poszczą i starają się zachować postne przywileje Kościoła, staną się naszymi drogowskazami. Nie usłuchamy tych, którym nie podoba się post, będziemy za nich się modlić z nadzieją na miłość Bożą.
Amiń!!!

Dodano: 29 marca 2012

Wielki Post
 
   Doczekaliśmy niezwykłego okresu Wielkiego Postu. Nie zadziwią nas żadne wieści, złe myśli bądź niepewność duchowa. Wiemy dokładnie, że wszelkie wydarzenia będą teraz w dwójnasób bardziej odczuwane przez nasze umysly, ponieważ Wielki Post to czas wielkiej próby dla nas wszystkich.
   Każdy z nas stanowi zupełnie nowy kawałek wszechświata, dla każdego z nas inaczej się ten wszechświat odkrywa. Prezentacje rzeczywistości znamy aż nadto, jednak niejednokrotnie zaskakuje nas owa nieplanowana karuzela wydarzeń.
   Nasze życie na ziemi jest wielkim cudownym pasmem ciekawych wydarzeń. Życie jest porównywalne z piecem do produkcji szlachetnych metali, gdzie panuje wysoka temperatura, która, stanowiąc szczególne warunki wytopu - umożliwia wyprodukowanie najcenniejszych związków metali. Dzieje się tak dlatego, ponieważ metal taki bedzie w stanie dobrze slużyć wszystkim swoją szczególną odpornością na zewnętrzne warunki lub cieszyć oko swym nieskazitelnym pięknem. Gdy oko uradowane, to i dusza pełna wesołej Bożej mocy!
   Wielki Post to niezwykle proste zawołanie do nas wszystkich: pokajajcie się. Nic ponad to nie stanowi większego wyrzeczenia, niż przyznanie sie do winy przed/w obecności drugiego człowieka. Wszelki egocentryzm i zadufanie pozostają oddalone od duszy pragnącej Boga, idącej ku Niemu przez niebezpieczeństwa i pewnej własnej pokory w stosunku do innych ludzi. Kochając bliźniego kochamy Boga. Wiemy o tym doskonale z kart Ewangelii, cała Tradycja chrześcijańska ukazuje nam wspaniałomyślność tego zadania.
   Z okazji rozpoczęcia Wielkiego Postu, Namiestnik i Bracia Monasteru pragną złożyć wszystkim naszym znajomym szczere życzenia wszelkiej Bożej pomocy na każdy dzień postnych zmagań. Niech Bóg prowadzi nasze myśli i uczy nas jak wykorzystać każdy nowy dzień.

Dodano: 27 lutego 2012


© 2009 Monaster św. Onufrego w Jabłecznej