Odwiedzin: 105367
Święty Ojcze Onufry módl się za nami, Ikona świętego Onufrego
Aktualności Monaster św. Onufrego w Jabłecznej
Zima w pełni
      W ostatnią niedzielę dowiedzieliśmy się o zbliżającym się Wielkim Poście. Tak tak - nasz ziemski czas płynie bez względu na wszystko - niczego nie przetrzymuje, niczego nie zatrzymuje - wydaje się nam nawet, że stopniowo przyspiesza, jakby specjalnie trudząc się nad uprzykrzaniem w naszych sprawach.
   Wielki Post to szczególny okres przygotowawczy przed wielkim świętem, szczególnym wydarzeniem, które powinno odzwierciedlać naszą własną pozytywną przemianę, nasze z martwych, z grzechu - powstanie.
     Zamykając okres świąteczny w niedzielę o Zacheuszu, przed naszymi duchowymi oczami przeszły majestatycznie wydarzenia, których byliśmy godni stać się świadkami i uczestnikami: Boże Narodzenie, Nowy Rok, Chrzest Pański wraz z dniami przygotowującymi.
    W Boże Narodzenie radośnie przyjmowaliśmy wielu dostojnych gości, którzy poświęcili swój czas, by dotrzec na nasz koniec świata i razem z nami śpiewać chwałę Bożego Narodzenia. Drugiego dnia świąt uroczystej Liturgii przewodniczył nasz dobry znajomy – poprzedni Namiestnik Klasztoru – Jego Ekscelencja siemiatycki biskup Jerzy. Prócz wręczenia najmłodszym parafianom słodkich prezentów, Władyka podarował naszemu Monasterowi także pozłacany i dnowiony Krzyż, który znalazł w Prawosławnym Ordynariacie WP obejmując swoje nowe obowiązki. Przez dłuższy czas Ekscelencja zastanawiał się jak ma postąpić z tą relikwią, jednak długoletnia znajomość ze śp. Arcybiskupem Mironem zadecydowała o przekazaniu Krzyża naszemu Klasztorowi jako miejscu pierwszej kapłańskiej posługi Arcybiskupa.
       Świąteczna Liturgia w Nowym Roku, w dniu św. Bazylego Wielkiego była dłuższym niż zwykle nabożeństwem, co oznacza, iż wkroczyliśmy w nowy okres naszych zmagań. Każdy z nas mógł dokonać bilansu spraw i wydarzeń zewnętrznych a także duchowych w jego osobistym życiu oraz poprosić Boga o błogosławieństwo na nadchodzący rok a Jego hierarchę, św. Bazylego Wielkiego o wstawiennictwo przed Tronem Najwyzszego w intencji wszelkiego dobra.
     Podniosłe chwile modlitewnego uniesienia przeżywaliśmy także w dniach 18-19 stycznia. Pierwszym z nich była Wigilia święta Chrztu Pańskiego. To tego dnia po raz pierwszy poswięciliśmy życiodajną wodę, która w efekcie uświęciła nasze zabudowania klasztorne: pokropiono święconą wodą wszelkie budynki i miejsca, gdzie na co dzień niesiemy swoją mniszą posługę w Klasztorze Świętego Onufrego Wielkiego w Jabłecznej.
    W sam dzień święta gościliśmy miłych fotografów, którzy za główne zadanie postawili sobie wykonanie co najmniej kilku tysięcy zdjęć podczas obrzędu Wielkiego Poświęcenia Wody. Mamy nadzieję, że im się udało i są zadowoleni. Wypuszczone przez Namiestnika w niebo gołębie stały sie symboliczną wizualizacją wydarzenia opisanego w Ewangelii jako Chrzest Jezusa w rzece Jordan, dla każdego zaś uczestnika radosnym symbolem siły i witalności życiowej, którą można czerpać za posrednictwem Wielkiej Agiasmy z niewyczerpalnego źródła Bozej miłości do człowieka.
      Pozostajemy jeszcze w świątecznych nastrojach mimo braku kolorowych choinek wewnątrz budynków i na zewnątrz, ponieważ radość bycia Bożym dzieckiem – chrześcijaninem – nigdy nie ustaje. Bóg oswieca nasze radości oraz wysiłki a nawet cierpienia – wystarczy jedynie Mu zaufać i otworzyć swe serca. Pełni dobrych nadziei oraz uzbrojeni w oręż modlitwy a nawet fizyczną wode święconą w święto Chrztu Pańskiego, radośnie i odważniej brniemy w meandry wymogów i zadań kolejnego kalendarzowego roku. Jest to także nasz nowy duchowy rok zmagań, który postaramy sie wykorzystać ku większej chwale Bożej lecz także dla nauki kolejnych cnót, które pomogą nam zachować i utwierdzić się w wierze, nie poddawać się sugestiom złego kierując ku dobru nasze umysły i serca.

      Kolejne galerie prezentują codzienne życie Monasteru ale i podniosłe wydarzenia, jakich byliśmy świadkami. Niech Dobry Bóg daruje nam wszystkim zdrowie i siły, bo wiele jeszcze przed nami roboty :)))


.

Dodano: 30 stycznia 2012

TEOFANIA
    W dniu dzisiejszym pragniemy szczerze pozdrowić wszystkich wiernych prawosławnych i wszelkich ich znajomych oraz ich dalszych, bliższych krewnych i znajomych, z okazji wyjątkowego i odrodzeńczego, głęboko duchowego i szczególnego Święta Chrztu Pańskiego.

   Niech Wielka Agiasma pomaga nam w chorobach i trudnych sytuacjach siłą Jezusa Chrystusa, Który odnowił wszelkie wody całej ziemi i po raz kolejny dał stworzeniu niebywałą możliwość stania się bogiem z łaski.

   Niech świąteczna radość i dobre myśli opłukują nasze umysły na każdy dzień wszelkiej naszej posługi, bowiem wszystko, co czynimy, czynimy ze względu na posłusznego i pokornego Jezusa Chrystusa.

   Namiestnik i Bracia Klasztoru św. Onufrego Wielkiego w Jabłecznej składają wszystkim najserdeczniejsze życzenia długotrwałej i odnawiającej radości Chrztu Pańskiego.

   Wszelkie szczegółowe informacje o aktualnościach fotograficznych znajdują sie w dziale ZDJĘCIA. Zapraszamy!

Dodano: 19 stycznia 2012

Boże Narodzenie 2012
  Po długich i radosnych oczekiwaniach świąt Bożego Narodzenia otrzymaliśmy od Boga szczególny dar. Jest nim, bez wątpienia, wspólnota modlitwy w cerkwi, w świątyni, która łaskawie wszystkich obejmuje. Przez kilka chwil ta świątynia staje się dla nas betlejemską grotą a my uczestniczymy w oddawaniu czci jak pasterze – Nowonarodzonemu Zbawicielowi świata.  
   Dobrze by było, gdyby przeżywanie Bożego Narodzenia trwało także poza murami świątyni – by zgiełk świata nie zagłuszył w sercu pokornego wołania Bożej Mądrości. Co może przedłużyć świąteczny nastrój naszych serc? Współcierpienie i miłość do bliskich i do wszystkich, których znamy. Niezwykła wdzięczność Stwórcy za każdy przeżyty dzień, szczególnie zaś za wszystkie takie momenty, które paradoksalnie przeczą pojęciu wdzięczności. Jeśli w podobny sposób będziemy umieli przeciwstawić się pokusie egocentryzmu, będzie to oznaczać, że post przed Bożym Narodzeniem przyniósł oczekiwany plon. W wyniku dążenia za dobrem i prawdą w jej podstawowym znaczeniu, zapomnimy o samych sobie a całe nasze życie i wszelkie wysiłki będziemy umieli skierować dla dobra drugiego człowieka. Zdarzyć się może, iż będzie to akurat ten, który potrzebuje takiej pomocy, potrzebuje pozytywnego działania w kierunku jego osoby.
   Nasza uwaga, skupiona bardziej na dobro innego człowieka poskutkuje reakcją odwrotną ale w szerszym kręgu oddziaływania. Wzajemna dobroć, która może się z tego wyłonić będzie prześwitem blasku Królestwa Bożego na ziemi. W takim pojęciu Dzieciątko Jezus urodzi się w sercu jak w żłóbku każdego z nas.
   Co wspomaga takie, wymagające wielkiej energii i poświęcenia, działania? Si
ła Boża i ufność w Jego łaskę. One rodzą niemalże pewność działania, ponieważ uświęcają naszą duszę. Przez cierpienie wiedzie droga do Królestwa Niebieskiego, bowiem jest to droga, którą kroczyli wszyscy święci i otrzymali wieńce radości i szczęścia wiecznej bliskości z Bogiem. Oni, znajdując się w rzeczywistości, której nie ogranicza pojęcie czasu ani ziemskich barier wszelkiej natury, świętują tę bliskość modlitwą za nas. Niezachodzące słońce Bożej łaski rozświetla ich płomienną modlitwę i w ten sposób nieustannie trwają w działaniu, które przynosi duchową  korzyść wszystkim.
   Jak świętować Boże Narodzenie? Za pośrednictwem dobrych uczynków w imię Boże. Działając w te święte dni dla dobra bliźnich, starając się na ile to możliwe, pod choinką ich cierpienia kłaść niezliczone prezenty, by choć w najmniejszym stopniu ukoić ich ból i odsunąć cierpienie od ich dusz. To jest możliwe, taką władzę posiada każdy z nas, bowiem jesteśmy Bożym tchnieniem, nie tylko prochem ziemi. Jest to władza odpowiedzialna, bo naszym powołaniem jest królewskie służenie jako korony stworzenia, o czym dobrze byłoby pamiętać w czasie całych świąt, nie tylko w świątyni. 
  Wybaczając innym ich przewinienia, depczemy swój własny, tak pieczołowicie rozwijany w nas przez działalność szatana i nieustające jego podszepty, egoizm, tę straszliwą chorobę duchową. Lekarstwem jest pokorny szacunek i kultura w stosunku do drugiego człowieka. Lepiej będzie stanąć po stronie łagodnej ugody niż manifestacji własnej wyższości, ponieważ pierwsze otwiera serca i rodzi długą i szczerą przyjaźń, podczas, gdy drugie prowadzi do pamiętliwości i wszelkich konfliktów. 
  Święta Bożego Narodzenia to rozświetlanie mroku niedomówień i niesienie tego pokoju, jaki przyniosło całemu światu Boże Narodzenie: niebo dało chóry anielskie; ziemia – grotę betlejemską a my, ludzie – Przeczystą Matkę Bożą, pokorną Dziewicę Marię. Nawet świat pogańskich mędrców oddał pokłon, podejmując się wielkich wyrzeczeń, więc tym bardziej zostajemy zobligowani do naśladownictwa szczerych i dobrych chęci i współzawodnictwa w dobrym i prawym działaniu
:)

Dodano: 08 stycznia 2012


© 2009 Monaster św. Onufrego w Jabłecznej