Odwiedzin: 97960
Święty Ojcze Onufry módl się za nami, Ikona świętego Onufrego
Aktualności Monaster św. Onufrego w Jabłecznej
Świętego Grzegorza Palamasa
      Naszej uwadze przedłożona jest szczególna postać - duchowa osobowość całego XIV wieku, kiedy to, wydawałoby się, po ustaniu wszelkich sporów dogmatycznych, po  symbolicznym anatematyzowaniu prawosławnego Wschodu przez chrześcijański Zachód, panuje długo wyczekiwany spokój w życiu Kościoła. Święty Grzegorz Palamas, który młodzieńcze lata oraz całe późniejsze życie poświęcił dążeniu do duchowej doskonałości w ascezie i czuwaniu modlitewnym, zmuszony został do określonego apologetycznego wysiłku. Jego obrona chrześcijańskiej duchowości hezychastycznej Wschodu przed napastliwymi słowami niewiary i błądzenia umysłu, okazała się nauką pełniejszą i wyrażającą prawdę ia nawet dopełnienie istniejących dogmatów Kościoła Prawosławnego. 
      Dzisiejszy dzień to kolejne święto Wielkiego Postu. Drugą jego Niedzielę nazywa się bowiem Tryumfem ascetów i mnichów nad fałszywymi naukami. Po Tryumfie Ortodoksji mamy po raz kolejny możliwość duchowego wzniesienia się na duchowe wyżyny przedstawicieli Prawosławia, którzy dla jego dobra porzucili nawet swoje milczenie i odważnie przeciwstawiali się realnym siłom zła i niewiary.
      Święty Grzegorz Palamas jest dla nas przykładem gorącej wiary wynikającej nie tylko z teoretycznego poznania, lecz swoje fundamenty odnajdującej w praktycznym stosowaniu się do jej wymogów. Jego słowa są przecież odbiciem stanu ducha, jaki zdobywał latami praktyki modlitwy Jezusowej. Jego samoograniczenia, wyrzeczenia, trudy i postne czuwania modlitewne okazały się prawdziwym orężem w konfrontacji ze światem ślepego poddaństwa nauce i jurydyzmu religijnego, które na wskroś ograniczają odbiór łaski Bożej.
      Postać Świętego powinna być dla nas nie tylko symbolem walk o czystość wiary w XIV wieku. Naszym obowiązkiem jest wcielanie w życie zasad, głoszonych przez naukę Palamasa. Nam dane jest żyć w zupełnie innym czasie historycznym, gdzie zupełnie inna jest mentalność czlowieka niż jej odpowiednik w czasie palamickich sporów. Powinniśmy być wdzięczni Bogu nie tylko za dar życia lecz także za cenne przykłady prawości wiary i prawdziwego poświęcenia, co składa się na pojęcie PRAWDY: Ja Jestem droga i prawda, i żywot (J 14, 6). Idąc drogą naszych przodków, składamy im hołd oraz oddajemy należną im cześć w posłuszeństwie wiary, jaką odważnie wyznawali i niejednokrotnie bronili, narażając własne życie, poświęcając je właśnie Prawdzie.
        Niech modlitwy Świętego Grzegorza Palamasa utwierdzją nas w prawidłowym trwaniu w wierze a Wielki Post, który przeżywamy, niech wzniesie nas na wyżyny ducha, które dostępne są wszystkim tym, którzy pokornie kontynuują dzieło budowy świata Bożego na ziemi.


Swiatitielu Otcze Grigorije, moli Boga o nas !
 
 
 
 

Dodano: 21 marca 2011

Tryumf Ortodoksji


     Szczęśliwie dobrnęliśmy do pierwszej radosnej przystani, jaką jest, bez wątpienia, święto Zwycięstwa Prawosławia nad wszelkimi herezjami i im podobnymi wydarzeniami, które niejednokrotnie wstrząsnęły życiem całego Kościoła.

     Dni, które mamy za sobą, wprowadziły nas w nastrój modlitwy i zamyślenia nad własnym postępowaniem. Dłuższe i częstsze nabożeństwa, czytane słowa i śpiewane hymny oraz nastrój wyciszenia, bez wątpienia, udzielił się wszystkim wiernym, którzy w tych dniach uczęszczali do świątyni i korzystnie wpłynął na ich późniejsze postępowanie.

              - Czego nauczyły nas pierwsze dni Wielkiego Postu?

     Przede wszystkim, przypomniały nam o roli pewnych ważnych rzeczy w naszym codziennym życiu: ktoś przypomniał o modlitwie Jezusowej, komuś innemu spodobało się ograniczenie przyjmowania pokarmów, jeszcze ktoś uzmysłowił sobie wagę milczenia czy modlitwy osobistej, w tajemnicy przed światem, itd... - każdy potrafił znaleźć bądź: odnaleźć coś, o czym zapomniał.

     Prawosławny monastycyzm w Polsce wzbogacił się o nową mniszkę: Irenę (z j. greckiego: spokój), która z gorliwością i modlitwą na ustach przystąpi do dzieła budowania Królestwa Bożego tu, na ziemi. Niech Wszechdobry Bóg wspiera jej trudy a czyste przed Panem modlitwy zbawią wszystkich, za których je wzniesie każdego dnia swego nowego życia. Każde mnisze postrzyżyny to niezwykła radość całego Kościoła, ponieważ esencją Kościoła i jego miernikiem jest życie monastyczne i jego intensywność. Z tym większą radością przeżywamy więc wstąpienie kolejnego żołnierza Chrystusowego do otwartej walki ze złem i jego przejawami w świecie.
     Trudy i wyrzeczenia Wielkiego Postu niech nadal prowadzą nas do kolejnej przystani, którą będzie Druga Niedziela Wielkiego Postu a walka z wlasnymi grzechami i namiętnościami niech pozostaje w te dni naszą główną myślą w codziennym dążeniu do oczyszczenia duszy z grzechów i wad duchowych: Albowiem jarzmo Moje jest miłe, a brzemię Moje lekkie (Mt 11, 30).


Dodano: 16 marca 2011

Początek Wielkiego Postu 2011
      Nastapił swoisty moment zwrotny w duchowym postrzeganiu świata wszystkich wiernych prawosławnych chrześcijan. Dzisiejszego wieczora rozpoczniemy ponad 40 dniową walkę z osobistym grzechem i z przyzwyczajeniami z nim związanymi. Postaramy się dołożyć wszelkich starań, by pod koniec drogi, zarówno drogi Postu, jak i pod koniec życia, nie padło dziwne pytanie: - dlaczego nie pościłeś/aś? 
     Zupełnie sprawiedliwie kwestia ta zmiesza umysły niestałe w dążeniach, nie będzie jednak większym problemem udzielenie odpowiedzi na to pytanie wszystkim tym, którzy starali się odpowiednio podejść do pojęcia prawosławnego Wielkiego Postu w życiu osobistym.
     Każde wyzwanie to nie tylko wielka próba, to także możliwość wzrastania, duchowego doskonalenia się w cnotach chrześcijańskich, które zostały zapomniane przez codzienną gonitwę za szczęściem, tak ulotnym pojęciem egoizmu człowieka. Wierzący człowiek najwyższe szczęście odnajdzie w Kościele i słuchając Go, z radością pokona wszelkie życiowe próby i przeszkody. Duchowość prawosławna opiera się przecież na uświęcającej mocy łaski Ducha Świętego, o którą należy jak najczęściej prosić. Gorliwość w dążeniu do spokoju wewnętrznego niech idzie w parze z gorliwością w dążeniu do zdobywania dóbr tego świata - niezwykle ograniczonych i ulotnych a po upływie określonego czasu staniemy przed naturalnym wyborem lepszej drogi życia.
     Kościół Prawosławny daje nam dziś mozliwość zapoczątkowania ważnej drogi osobistego wyboru, wkraczamy w oświęcony przez Tradycję Kościoła i Świętych Ojców, czas Wielkiego Postu. Stanowi to po raz kolejny jeszcze jedną szansę wolnego wyboru dobra ponad zło, które nierzadko bez naszego wpływu dociera do głębin naszych dusz.
     Warto głęboko zastanowić się nad tym prawidłowym wyborem oraz ze szczerym sercem, z nastawieniem pełnym pokoju i pojednania, przystapić do zbawiennego Wielkiego Postu.
                                                                                                                             Amiń!

Dodano: 13 marca 2011


© 2009 Monaster św. Onufrego w Jabłecznej