Odwiedzin: 101950
Święty Ojcze Onufry módl się za nami, Ikona świętego Onufrego
Aktualności Monaster św. Onufrego w Jabłecznej
Oczekiwanie
      Znajdujemy się obecnie w szczególnym i interesującym okresie czasu. Wyjątkowa jest nie tylko upragniona pora roku, wyjątkowy jest czas wyczekiwania. Czekamy przecież cierpliwie na wielkie wydarzenia, niektórych zarysy liturgicznie już poznaliśmy. Wniebowstąpienie Jezusa Chrystusa już za nami, lecz światłość tego święta pociesza nas każdego dnia. Lejący się z nieba żar słoneczny uświadamia nam, że nawet fizycznie świat - cała przyroda - oczekuje zejścia Życiodajnego Ducha Świętego.
     Jest to nadal, jak się okazało, korowód wielkich świąt cerkiewnych. Pierwszy dzień, o którym warto wspomnieć, to przyszła sobota. Będzie to Rodzicielska Sobota - czyli dzień modlitw za dusze naszych zmarłych przodków. Tuż po niej będziemy świętować przez kolejne dwa dni!
      Zesłanie Ducha Św., które oddalone jest od Paschy Jezusa Chrystusa o odległość ziemskiej czasoprzestrzeni 50 dni, to odblask chwały i splendoru Zmartwychwstania, ubogaconego obietnicą zesłania Pocieszyciela.
      W przyszły poniedziałek wyruszymy przed godziną 10 nad rzekę Bug, do kapliczki Św. Ducha, by tam się pomodlić. Wielce pocieszająca jest możliwość celebracji Boskiej Liturgii przed naszym wielkim monasterskim wydarzeniem właśnie w tej kapliczce.
     Następnym ważnym świętem lokalnym Klasztoru św. Onufrego w Jabłecznej, jest liturgiczne wspominanie św. męczennika mnicha Ignacego. Tegoroczne odbędzie się w niedzielę 19 czerwca i, jak każdego roku, zgromadzi wszystkich tych, którzy lubią modlitwę w monasterze. Mnich Ignacy oddał życie w tym świętym miejscu, za to miejsce. Pełnił swą posługę do końca. Na zawsze pozostanie dla nas wzorem mniszej doskonałości oraz dojrzałej odpowiedzialności przed Bogiem, ludźmi i historią. Z duchowym niepokojem oczekujemy więc tego święta, podczas uroczystości będziemy bowiem nieść jego święte relikwie wokół głównej świątyni. Na kilka dni przed świętem Patrona monasteru, świąteczną drogą wokół świątyni przejdzie jeden z Jego mnichów, którego będą nieść inni mnisi - jak w królewskim orszaku, ze sztandarami i krzyżami. Będzie to zwycięski pochód, prawdziwa uroczystość, na którą nasz mnich męczennik Ignacy zasłużył w całej pełni.
     Pragniemy zaprosić wszystkich chętnych, którzy cenią piękno i spokój, modlitwę i ciszę. Niech dusza każdego pielgrzyma nabierze nowych sił podczas modlitwy na jednym z proponowanych świąt klasztornych. Wszystkie one prowadzą do największego - święta Patrona Klasztoru, św. Onufrego Wielkiego, na które także serdecznie zapraszamy.
     Warto wspomnieć o potrzebie posiadania środków przeciwko owadom gryzącym, ponieważ niezwykle ukochały sobie pielgrzymów. Najprawdopodobniej ich miłość do świeżej krwi jest odzwierciedleniem miłości ograniczonej, zewnętrznej, pozbawionej głębszego piękna, jednak ich natarczywość w działaniu uczy nas pokory. Cieszy nas fakt, że atakują o zmierzchu bądź w dobrze zacienionych miejscach a takie pocieszenie to już coś!

Dodano: 06 czerwca 2011

Wniebowstąpienie Pańskie
      Po raz kolejny mijający czas przybliżył nas do wielkiego wydarzenia, jakim jest chwalebne Wniebowstąpienie Chrystusa. Przyzwyczajeni do paschalnego powitania, radosnych słów - zostajemy ograniczeni do ram powszedniego powitania. Jest to smutne, jednak mamy świadomość, że taki jest porządek ale także, że słowa powitania paschalnego mogą nam towarzyszyć każdego dnia, w głębi naszych serc.
     Wielu spośród znanych nam świętych kierowało się w swoim życiu radością, jaką paschalne słowa wlewają w duszę człowieka. Wielu męczenników wypowiadało słowa paschalnej radości w momencie rozstrzelania czy  rozstawania się z życiem
w inny sposób za sprawą złych ludzi. Wszyscy oni otrzymali swoją nagrodę - przyszedł odpowiedni czas, podjęli odpowiedzialną decyzję i podążali za głosem sumienia, by być z Bogiem w niesutannej i radosnej łączności. Ich życie w Bogu rozpoczęło sie jeszcze tu, na ziemi, co stanowi budujący fakt i dobry, pełen pozytywnej energii fundament dla naszych starań o zbawienie duszy.
     Lektura Żywotów Świętych jest nauką życia w Bogu. Jak postępować w trudnych chwilach, jak się modlić oraz o co kierować prośby każdego dnia - dowiadujemy się właśnie z tych opisów. Pamiętamy, że czas jest jedynie ziemskim ograniczeniem. Każdy, kto przechodzi do innego wymiaru, staje się wolny od uwarunkowań ziemskiego upływu czasu. Wieczność jest naszą przyszłością, więc warto pomysleć o niej jeszcze za życia na ziemi. Prawosławie w dniu dzisiejszym proponuje nam kolejną możliwość, z której korzystamy uczestnicząc w nabożeństwie w świątyni. Po raz kolejny miłosierny Ojciec kieruje Swoje wezwanie do wszystkich: Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie (Mt 11, 28).





    

Dodano: 02 czerwca 2011

Piękno przyrody i piękno duszy
     Dbając o wizualną harmonię miejsca, w którym dane nam jest przebywać, okazalibyśmy się podobni do ewangelicznego ślepca, gdybyśmy nie zauważyli piękna przyrody i jej harmonii. To wszystko, bowiem, co nas otacza i pociesza za każdym razem, gdy tylko skierujemy swój wzrok na pola i stawy, łąki i las - powstało z nakazu Bożego o wiele wcześniej niż my, ludzie, człowiek. Prawda ta kieruje nas do pojęcia podporządkowania się i nie niszczenia tych zasad naturalnej przyrody, które jej samej umożliwiły przetrwanie ogromnej ilości czasu. Od wieków, owa otaczająca zieleń i zapachy, zwierzęta i ich świat, stanowiły o wartości tego miejsca jako sprzyjającego wyciszeniu i skupieniu, uwadze i modlitwie.
      Nasi przodkowie, mnisi duchowo podobni do nas, także przejawiali podobne przywiązanie do zasad, panujących w tym uświęconym miejscu. Ważne jest także to, że wszelkie zależności, panujące w przyrodzie, odzwierciedlają i kształtują określony porządek. Kierując się tym spostrzeżeniem także my, mnisi, dokładamy codziennie wszelkich starań, by zasada równowagi i piękna towarzyszyła modlitwie i pracy. Jedno ubogaca drugie - w prosty sposób należałoby określić zagadnienie równowagi.
      Przyroda poucza nas, że porządek, harmonia i piękno zewnętrzne, mogą pozytywnie wpłynąć także na duchowe życie człowieka. Rozkład nabożeństw, porządek podczas prac czy posiłków, oddawanie sobie wzajemnie należnej czci poprzez odpowiednie słowa czy zwroty - pozornie tylko ogranicza. W rzeczywistości stanowi to wyraz naszej wiary. Podporządkowanie się regułom życia zakonnego nie oznacza ogołocenia siebie z własnych myśli bądź dążeń - nic bardziej mylnego. Każdy z mnichów ma własne zaiteresowania, coś, co lubi wykonywać najbardziej, coś, co go najzwyczajniej uspokaja. Różnorodność tych zainteresowań odzwierciedla różnorodność stworzeń w przyrodzie, jednak obrazuje ogólny porządek i cel, dla którego została powołana owa różnorodność. Każdy z nas różni się od siebie, jednak naszym jednoczącym celem jest dążenie do zbawienia, dążenie do Boga - Źródła wszelkiego dobra i Światłości.
      Klasztor św. Onufrego Wielkiego w Jabłecznej to miejsce doświadczone przez historię i każdego dnia zwracamy się w modlitwie do Boga, by nigdy o tym nie zapomnieć, ponieważ wyjątkowość położenia samego Klasztoru od strony fizycznej - potwierdza jego wagę i wyraźnie świadczy o roli, jaką pełnił, pełni i będzie pełnić. Do końca świata (i jeden dzień dłużej).

Dodano: 29 maja 2011


© 2009 Monaster św. Onufrego w Jabłecznej