Odwiedzin: 98772
Święty Ojcze Onufry módl się za nami, Ikona świętego Onufrego

Artykuły
Яблочинский Листок № 9/2013


   

Miesiąc sierpień nie odznacza się tak wielką ilością szczególnych świątecznych dni w porównaniu do poprzedniego lipca, który ma ich wiele. W sierpniu jednak oczekują nas ważne wydarzenia duchowe związane z wiekimi świętami Cerkwi Prawosławnej.

 

7 sierpnia to święto Zaśnięcia św. Anny, matki Przenajświętszej Bogurodzicy. Z kwiatami oraz życzeniami możemy tego dnia odwiedzić wszystkie Anny, by złożyć im najserdeczniejsze życzenia. Tego dnia Anny z kolei mogą udać się do świątyni, by tam poprosić Boga o dalsze błogosławieństwa i duchową ochronę przed przejawami zła tego świata.

 

Dni 18 i 19 sierpnia to duchowa radość Przemienienia Jezusa Chrystusa na górze Tabor. Znamy dokładnie miejsce centralnych obchodów tego wydarzenia w Polsce. Jest to św. Góra Grabarka – żeński Klasztor Prawosławny. Warto wspomnieć, iż święto Przemienienia skupia tysiące pielgrzymów w tym wyjątkowym miejscu nie tylko w sam dzień święta. Zarówno dni przed, jak i poświąteczne odznaczają się szczególną aktywnością wiernych, pragnących przystąpić do Świętych Sakramentów Pokuty i Eucharystii.

 

Pojęcie prawosławnego święta określa oczyszczenie, kolejny krok naprzód w życiu duchowym. Człowiek, który przychodzi do kapłana wyznać wszystkie grzechy zajduje się w bezpośredniej obecności Chrystusa, Który przyjmuje pokutę i skruchę wiernego. Kapłan jest wtedy świadkiem i odczytuje modlitwę końcową, że: oto Chrystus niewidzialnie obecny Sam uwalnia od brzemienia wypowiedzianych grzechów, które przechodzą w zapomnienie. Oczywiście, potrzebna i wręcz nieodzowna jest porzeba prawdziwej skruchy i żalu za grzechy, więc ku temu służy określony okres przygotowawczy, tzw. rekolekcje (gowienije).

 

Tajemnica Spowiedzi łączy się z pojęciem wewnętrznego przemienienia, przemiany nie tylko postępowania ale całego sposobu myślenia, by uniknąć podobnych grzechów w przyszłości. Przemienienie to dokonuje się w człowieku z woli i łaski Bożej, jednak każdy z nas powinien dołożyć własne starania dzięki konsekwentnemu działaniu zgodnie z zaleceniem spowiadającego kapłana. Bywa niekiedy, że podczas Spowiedzi zostaje nałożony środek zapobiegawczy, tzw. epitemia. Nie jest to kara a jedynie przypomnienie na przyszłość, by grzech nie mógł się powtórzyć. W Prawosławiu takim środkiem może być zwiększenie większej niż dotychczas uwagi na własne życie religijne, modlitewność czy uczestnictwo w nabożeństwach. Kapłan może zalecić wyczytywanie poszczególnych modlitw oraz większych tekstów, jak choćby akatystów czyli teologiczno-duchowych hymnów.

 

Święto Przemienienia to kolejny moment zaakcentowania potrzeby przystąpienia do Św. Eucharystii we wspólnocie Cerkwi. Na Św. Górze Grabarce w niezwykły sposób odczuwa się tę jedność. Powaga wiernych podczas przebiegu uroczystości, zaangażowanie wielu, szczególnie widok młodych ludzi, pragnących modlitwy w tym szczególnym dniu i w takim miejscu – to werbalne impulsy dla naszego działania. Każda Spowiedź i każda Eucharystia to działanie na rzecz poprawy nas samych, to wspaniały moment na decyzję odwrócenia się od grzechu, wyjście spod jego władzy.

 

Inne ważne wydarzenie duchowe to święto Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy 28 sierpnia. Corocznie poprzedza je dwutygodniowy, niezwykle ważny w starożytnym chrześcijaństwie post. Jest to najstarszy okres postny znany nam z Tradycji Cerkwi. Matka Boża opuściła jedynie cieleśnie ziemskie realia, zgodnie z wymogami skutków pierworodnego grzechu – fizyczną śmiercią. W przypadku Bogurodzicy nie jest to jednak smutny moment, ponieważ stale przebywa w wymiarze duchowym i pozawerbalnym z nami, na ziemi. Każdy człowiek wierzący ma głęboką świadomość Jej szczególnego wstawiennictwa w swoim życiu. Każda gorąca modlitwa w potrzebie, w podzięce czy z innego powodu przyniosła i przynosi efekty większe od zamierzonych. Matka Boż stała się naszą matką z miłości do nas.

 

W prawosławnej Tradycji mówi się także o Jej szczególnym stosunku do wszystkich przedstawicieli stanu monastycznego. Podczas mniszych postrzyżyn, gdy wyrzekamy się całego świata, więc także rodziców, duchowo przyłączamy się do Jej świętego orszaku małych dzieci. Święta Góra Atos w Grecji jest tego najlepszym przejawem. Nazwana Ogrodem Bogurodzicy za mieszkańców ma wyłącznie mnichów a kobiety nie mogą tam przebywać. Jedyną, Która posiada ten przywilej jest właśnie Matka Boża, Która chroni cały półwysep Athos.

Wnaszym Monasterze świąteczne uroczystości także będą przebiegać w sposób szczgólny. Przed godziną 10 z głównej świątyni Klasztoru wyruszy uroczysta procesja w kierunku kaplicki pw. Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy, znajdująca się naprzeciw bramy wjazdowej. Usytuowana na specjalnym wzniesieniu umożliwi dobry widok całego ołtarza i kapłanów, którzy będą sprawować nabożeństwo. Te radosne momenty zwieńczą czas oczekiwania dwutygodniowego postu uspieńskiego

Dodano: 04 sierpnia 2013

Яблочинский Листок № 8/2013

 


   Tegoroczne święta wielkanocne wypadły najpóźniej w naszym kalendarzu liturgicznym, zgodnym z wytycznymi Soborów Powszechnych Cerkwi. W związku z tym inne święta ruchome – zależne od Paschy Chrystusa, będą odpowiednio późno i wszelkie dni postne także ulegną przesunięciu. Środa i piątek stanowią wyjątek :))

Każda niedziela po święcie Paschy miała podporządkowany temat przewodni, byśmy o tym wielkim wydarzeniu nie zapomnieli. Nabożeństwa w cerkwi wyrażały nieustającą radość Paschy a troparion Zmartwychwstania śpiewany był tysiące razy. Wszystko dlatego, bo tak wyrażamy naszą radość przejścia ze snu do działania, z grzechu ku światłości. Święta prawosławne to najwspanialszy dar duszy człowieka, tym bardziej cenny, im bardziej czuje się zmęczona bądź odczuwa ciężar grzechu. Święto jednoczy człowieka z Bogiem w cerkwi, podczas święta pojawiają się dobre myśli pełne nadziei. Nie koniec to świąt mimo iż zakończył się paschalny okres.

 

Wniebowstąpienie Pańskie

Wniebowstąpienie Jezusa Chrystusa to cenne i ważne święto, które przekazuje nam głęboką prawdę: nasze ciało zostało uświęcone przez Syna Bożego i przemienione zasiada obecnie po prawicy Boga Ojca. Jest to niebagatelna wiadomość, ponieważ każdy człowiek staje się odpowiedzialny za własne – otrzymane od Boga – ciało.

Zaleceniem Cerkwi jest zbawienie duszy, co pociąga za sobą dalsze efekty, min. przemianę cielesności w inny stan, najbliższy istotom duchowym, aniołom. Jesteśmy użytkownikami naszych ciał ale też powinniśmy dbać o świątynię Ducha Bożego, jaką reprezentują. Ciało także ulega przemianie, metamorfozie duchowej, co ukazał Jezus Chrystus Apostołom wielokrotnie objawiając im się w różnych miejscach i sytuacjach.

Ze względu na cielesną ociężałość dokładaliśmy wszelkich starań do wysiłków ascezy Wielkiego Postu, co przyniosło nawet wymierny efekt lekkości i większej mobilności naszych ciał. Cielesne ograniczenia oparliśmy o zasady duchowe po to, by czerpać z tego siłę na przekór logice współczesnego człowieka. Poświęcaliśmy czas na przemyślenia, by teraz korzystać z tych dobrych myśli na co dzień.

 

Przed nami wakacje i czas urlopów, relaksu i wypoczynku. Zanim jednak zaplanujemy letnie wyjazdy, zwróćmy uwagę na te święta, które mają zawsze wielkie znaczenie w życiu lokalnej Cerkwi. Pierwszym świętem jest Świętego Onufrego Wielkiego, w tym roku będzie to również III Dzień Świętej Trójcy w tygodniu pozbawionym postu. W poniedziałkowy wieczór 24 czerwca o 18.00 rozpoczniemy wychwalanie Boga za pośrednictwem wstawiennictwa Św. Onufrego Wielkiego. Będzie to miało miejsce już po raz 515 w historii naszego Monasteru i tym bardziej radość napawa nasze serca, ponieważ kilkanaście ostatnich lat istnienia Klasztoru to także nasza ofiara Bogu, Który przywołał nas do tego świętego miejsca, pełnego modlitwy ludzi i całej przyrody.

 

Po radosnych obchodach, całonocnej modlitwie, przyjęciu pielgrzymów i nakarmieniu ich nie tylko cielesną strawą, będziemy w pokorze dziękować Świętemu za minione dni pełne radości ducha.

Kolejnym ważnym świętem będzie Narodzenie św. Jana Chrzciciela (pół roku przed Jezusem Chrystusem), które w tym roku wypadnie w niedzielę 7 lipca. Ważne święto dla każdego uduchowionego wiernego, ponieważ to właśnie św. Jan stał się godnym Poprzednikiem Pańskim, Jego Zwiastunem i Głosem. Przykład jego ascezy to wzór dążenia do bezkompromisowego wypełniania woli Bożej.

Wakacyjne świętowanie to także wieńczące post piotrowy (apostolski) święto Apostołów Piotra i Pawła 12 lipca – tak odmiennych charakterem a jednak zjednoczonych miłością w Chrystusie dwóch najbliższych uczniów Boga-Słowa. Będzie to postny dzień, ponieważ wysiłek i samoograniczanie jest jednym ze sposobów prawosławnego przejawiania uwielbienia i kultu.

28 lipca to dzień wielkiego równego Apostołom księcia Włodzimierza a kilka dni później czyli 2 sierpnia to święto proroka Eliasza, po którym 4 sierpnia wychwalać będziemy świętą Marię Magdalenę, patronkę najważniejszej prawosławnej świątyni w Warszawie – katedralnego Soboru Metropolitalnego. Wszystkich serdecznie nakłaniamy do odwiedzenia cerkwi w te dni, nie zapominając także o innych okazjach do modlitwy wśród wiernych.

Dodano: 15 czerwca 2013

Яблочинский Листок № 7/2013

 

PASCHA CHRYSTUSA


 

Dusza człowieka jest droższa niż cały świat. Ze względu na nas, naszą duszę Sam Bóg – Stwórca Wszechświata przyjął ludzką naturę, cierpiał. Ze względu na nas umarł a później Zmartwychwstał. Bóg – Ojciec Miłości, Pan – Wcielone Dobro. My zaś – Jego dzieci, które Upodobał stworzyć na Swój obraz i podobieństwo. Nieustannie wzywa do nas Słowo: bądźcie doskonali jak doskonały jest wasz Ojciec Niebiański. Skoro więc nasz Bóg JEST Bogiem miłości i dobra, powinniśmy i my odzwierciedlać miłością i dobrem Jego chwałę na ziemi – kochać oraz wszystkim czynić dobro.

 

Człowiek, który zdecydował się innym czynić dobro, niezwykle prędko spostrzega jego wpływ na własne życie: coraz bardziej kocha ludzi, pragnie ich dobra i uczyni wielkie dzieła ze względu na nich, pomijając nieczęsto siebie samego. Taki odczuwa wnet nieziemski spokój ducha, pewność działania, radość życia! Kocha nie tylko Boga widząc Jego obraz w bliźnich, kocha też wszelkie stworzenie, które świadczy o Stwórcy. Jeszcze tu, na ziemi, zasmakowuje słodyczy niebiańskiej radości oraz życia aniołów. Jego wszelkie działania nabierają największego sensu, gdy poświęcając je Bogu, kieruje dla dobra innych.

 

Ten zaś, kto czyni lub usiłuje działać na szkodę bliźniego – sam ponosi wszelki uszczerbek, jego życie ulega zmatowieniu oraz zepsuty umysłem nie potrafi odróżnić dobra od zła. Żal do wszystkich i do wszystkiego za wszystko i za wszystkich jest jego nieuniknioną negatywną linią działania. W rezultacie nie jest to żadna linia – stanowi bardziej przerywany wszelkimi wyboczeniami odcinek pewnych myśli, które przybierają realne istnienie poprzez czyny. Nie widzi wzorca nie szukając go. Taki człowiek bywa niespokojny, ponieważ traci duchową pewność wynikającą z uczucia miłości – tej także już nie ma...

 

Cerkiew kieruje ku nam świetlistą Prawdę, Drogę i Życie – Zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa, Który okazał się władcą pokornym, pełnym miłości i przebaczenia. Rozumie wszystkie nasze ziemskie troski, każdego dnia dopomaga w naszych dobrych zamierzeniach po to, byśmy pragnęli dążyć ku Niemu – by Jego chwała była naszym najwyższym i najgłębszym dążeniem, nowym sensem całego życia.

Święto radosnej Paschy Jezusa ukazuje niezwykłość Boskiej Miłości ze względu na stworzenie. Przyjście Syna Bożego na świat jest nie tyle ingerencją w jego losy, ile Bożym dopełnieniem sensowności istnienia wszystkiego. Bez Boga nic nie posiada sensu, ponieważ nie przekazuje prawdy zbawienia, najważniejszego przesłania dla istoty myślącej, wolnej i obdarzonej wszystkim najwyższym i najpiękniejszym w palecie całego stworzonego bytu. Tym bytem jest sam człowiek.

Wcielenie wyniosło ponad wszystko całego człowieka, jego ciało i duszę – została pobłogosławiona jedność tych dwóch składowych elementów nas, ludzi. Z tego się składamy i to umożliwia nam wzniesienie się ponad ziemskość i ograniczoność. Rzeczywistość, w której żyjemy zupełnie różni się od tej, w której będziemy egzystować – dzięki Zmartwychwstaniu Jezusa
Chrystusaю



Dodano: 05 maja 2013


© 2009 Monaster św. Onufrego w Jabłecznej