Odwiedzin: 98772
Święty Ojcze Onufry módl się za nami, Ikona świętego Onufrego

Artykuły
Яблочинский Листок № 3/2015
Spotkanie Pańskie - Sretienije Hospodnie

   Święto należy do nieruchomych świąt ku czci Matki Bożej i obchodzone jest w 40 dzień po Bożym Narodzeniu (2/15 luty). Lokalnie obchodzone już I w III i IV wieku - na wschodzie zaliczone zostało w poczet 12 wielkich świąt w IV wieku. Ustanowione zostało na pamiątkę przyniesienia do świątyni czterdziestodniowego Jezusa Chrystusa.
   Gdy... upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego przynieśli Je (Dziecię Jezusa) do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. Za dawne wykupienie Izraelitów z niewoli egipskiej Prawo żądało, aby każdy pierworodny syn ofiarowywany był Bogu i następnie symbolicznie wykupywany. W pokorze i z szacunkiem złożyli za Jezusa ofiarę z dwóch synogarlic św. Józef i Maria. W świątyni Jezusa spotkał Symeon, starzec sprawiedliwy i pobożny, wyczekujący pociechy Izraela. Według tradycji był on jednym z 70 tłumaczy Pisma Świętego na język grecki. Wczytując się w tekst księgi proroka Izajasza, przeżył on głęboką rozterkę przy słowach, które gotów był nawet poprawić - Oto panna pocznie i porodzi Syna. Za to zwątpienie anioł oznajmił mu, że nie umrze, zanim na własne oczy nie ujrzy spełnienia proroctwa. Kres jego oczekiwania nastał właśnie w tym dniu. Z głębokim wzruszeniem starzec wziął Chrystusa na ręce, błogosławił Go i natchniony przez Ducha Świętego rzekł z ulgą i poczuciem dobrze spełnionego obowiązku: Teraz pozwalasz odejść słudze Twemu, Władco, według słowa Twego, w pokoju, bowiem oczy moje widziały zbawienie Twoje, któreś przygotował wobec wszystkich ludzi, światłość na świecenie narodów i chwałę ludu Twego, Izraela. Zwracając zaś Dziecię Józefowi i Marii, ku zdumieniu słuchających starzec rzekł Oto ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę - rzekł do Matki Bożej - miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu.
    W tej doniosłej chwili również prorokini Anna, całe życie służąca Bogu w postach i modlitwach, sławiła Boga i opowiadała o Jezusie wszystkim ludziom.
    Proroctwo Symeona już wkrótce miało się spełnić zarówno w stosunku do Chrystusa, jak i do Matki Bożej. Rozpoczynała się już walka wiary i niewiary oraz podział na tych, którzy byli za i tych, którzy przeciw. Po pierwszej ofierze, jaką złożyła Bogu Maria Panna, przyjść miały inne, trwające przez cale życie.
  Zgodnie z tradycją w święto Spotkania Pańskiego dokonuje się poświęcenia świec gromnicznych, które z wiarą i ufnością w pomoc Bożą ochraniają domy od nieszczęść, chronią od piorunów, pożarów, gradobicia i innych kataklizmów. Poświęcone ze specjalnym rytuałem w cerkwi z wielką czcią przechowywane są w domach. Świece gromniczne wkłada się w ręce umierającym, jako wyraz ich płomiennej wiary, z jaką przyjmują cielesną śmierć.
     Troparion:
  Raduj się, błogosławiona Bogurodzico Dziewico, z Ciebie bowiem zajaśniało Słońce Prawdy, Chrystus, Bóg nasz, oświecający znajdujących się w ciemnościach, wesel się i ty, starcze sprawiedliwy, który wziąłeś na ramiona wyzwoliciela dusz naszych, darującego nam zmartwychwstanie.
    Radujsia błahodatnaja Bohorodice Diewo, iz Tiebie bo wozsija Sołnce Prawdy, Christos Boh nasz, proswieszczajaj suszczija wo tmie, wiesielisia i Ty, starcze prawiednyj; prijemyj wo objatija Swoboditiela dusz naszych, darujuszczaho nam woskresienije
   Ofiarowanie – to dowód dokonania się proroctw: na świecie pojawiło się Dziecię, poczęte z Ducha Świętego i narodzone z niepokalanej Dziewicy. Na świat przyszedł wcielony pod ludzką postacią Bóg. Ofiarowanie – to także spotkanie Starego i Nowego Testamentu. Starzec Symeon jest uosobieniem Starego Testamentu, „odchodzący dziś w pokoju”. Dzieciątko to Zbawienie, które przyszło na świat, Nowy Testament między Bogiem a ludźmi.
   Na Wschodzie święto to przetrwało jako Święto Spotkania- po grecku Hypapante, zaś w języku staroruskim Stretenije.
   W tym samym dniu obchodzony jest Światowy Dzień Młodzieży Prawosławnej.

Dodano: 19 lutego 2015

Яблочинский Листок № 2/2015
 

Chrzest Pański

 

    Chrzest Pański to święto z rzędu dwunastu wielkich świąt. Wypada 6 stycznia, który w dawnym kalendarzu staroegipskim był dniem zimowego przesilenia. Do IV w. w tym samym dniu wspominano jeszcze cztery inne wydarzenia: Boże Narodzenie, pokłon Mędrców, cud w Kanie Galilejskiej i cudowne rozmnożenia chleba. W czasach Konstantyna, zapewne już po edykcie mediolańskim, Kościół w Rzymie wprowadził osobne święto Bożego Narodzenia w dniu zimowego przesilenia wg kalendarza juliańskiego czyli 25 grudnia, co wkrótce przejęła także tradycja wschodnia.

 

    Pierwsze ikony tego święta pojawiły się już w III w i opierały się na ewangelicznym przedstawieniu tego wydarzenia. Trzydziestoletni Chrystus przychodzi nad rzekę Jordan, gdzie daje się ochrzcić przez św. Jana Chrzciciela. Tu zostaje objawiona cała Trójca Święta: Syn Boży jest chrzczony, święty Duch zstępuje w postaci gołębicy, a głos Ojca zaświadcza o Synu. Mówi o tym troparion święta: Gdy się chrzciłeś w Jordanie Panie, objawiła się chwała Świętej Trójcy: albowiem głos Ojca zaświadczył o Tobie, nazywając Cię umiłowanym Synem i Duch pod postacią gołębicy zwiastował prawdziwość słów….

    Z czasem zaczęto przedstawiać święto Chrztu Pańskiego dosyć odmiennie, zależnie od formy chrztu przyjętej w danym okresie przez określony Kościół. W Kościele Prawosławnym ikonograficzny schemat Chrztu Pańskiego ostatecznie ukształtował się w IX w. Ikona oddaje ewangeliczną relację wydarzenia lecz dorzuca kilka szczegółów zaczerpniętych z liturgii święta.

    Ikona przedstawia najczęściej wyprażony słońcem żółtoczerwony krajobraz palestyński, pagórkowaty i pozbawiony roślinności brzeg Jordanu. W centrum ikony, zanurzony w wodzie stoi Chrystus: mężczyzna w średnim wieku, z długimi, spadającymi na plecy i ramiona włosami oraz krótką brodą. Stoi w wodach rzeki Jordan z pochyloną głową na znak pokory. Jest nagi lub jedynie przepasany prześcieradłem. Artyści dokładali wszelkich starań, by ukazać bogactwo stroju władcy, gdyż przepych szat wskazywał na zasobność i potęgę. W nagości Chrystusa dostrzegamy nie kolejnego cesarza, lecz Nowego Adama, wolnego od grzechu, który to sprawił wstydliwe okrycie ciała starego Adama.

    Chrzest, baptizo – w starożytnej grece oznacza zanurzenie. Święty Jan Chrzciciel – Priedtecza (Poprzednik) chrzcił w Jordanie: Jać was chrzczę wodą ku pokucie, ale który przyjdzie po mnie, mocniejszy jest niż ja (…) ten ci was ochrzci Duchem Świętym i ogniem.

    Tedy Jezus przyszedł do Galilei do Jordanu do Jana, aby był ochrzczon od niego. A Jan mu nie dopuszczał, mówiąc: Ja mam być ochrzczon od Ciebie, a ty idziesz do mnie? A Jezus odpowiadając, rzekł mu: Zaniechaj teraz, albowiem tak się nam godzi wypełnić wszelką sprawiedliwość. Jezus zanurzając się w wodach Jordanu uświęcił Sobą i wodę, i świat, w którym się zanurzył. Woda jest tu symbolem i łona, i grobu: umiera stare, by mogło się narodzić nowe.

    Tak się dzieje w sakramencie chrztu – wstąpienia do Kościoła. Nagość Jezusa jest widomym znakiem kenozy – ogołocenia się ze wszystkiego, by zbawić ludzi. Jan Chrzciciel, stojący po lewej stronie ikony, chrzci Jezusa kładąc na jego głowie prawą rękę. Na niektórych przedstawieniach w lewej ręce Jana Chrzciciela znajduje się zwój, symbolizujący jego naukę, lub krzyż. Z prawej strony stoją modlący się aniołowie – stopnie do nieba. W rękach trzymają ręczniki, by przyjąć świeżo ochrzczonego.
    Od Chrztu rozpoczęła się działalność publiczna Jezusa – Mesjasza (Epifania – objawienie Jezusa jako Mesjasza).
   
A natychmiast, wystąpiwszy z wody, ujźrzał otworzone niebiosa i Ducha jako gołębicę i trwającego na nim. I zstał się głos z nieba: Tyś jest Syn mój miły, w tobie mi się upodobało.
    Obecność Boga Ojca przedstawiona jest za pomocą koła częściowo widocznego u góry ikony lub dłoni, Duch święty pod postacią gołębia spoczywa na głowie Jezusa. Zatem Chrzest jest również Bohojawlenijem (Teofanią): objawieniem się Trójcy Świętej.
    U stóp Jezusa w Jordanie są widoczne dwie postacie: męska, symbolizująca Jordan i żeńska, symbolizująca morze i przejście Izraelitów przez Morze Czerwone. Czasami zaznaczone jest płynięcie ryb w górę rzeki zgodnie z psalmem 114:
Morze to ujrzało i uciekło; Jordan swój bieg odwrócił.
    Chrzest Pański (Teofania) jest wielkim świętem obchodzonym 6 (19) stycznia. W wigilię święta odprawia się królewskie godziny i Liturgię świętą. W dzień święta sprawowana jest wieczernia i Liturgia święta z Wielkim Poświęceniem Wody (Wielikaja Agiasma). Od XII wieku przyjął się zwyczaj dwukrotnego święcenia wody: w przeddzień święta w cerkwi i w dniu święta, w miarę możliwości w rzece, jeziorze, morzu. Poświęcona woda ma właściwości uzdrawiające – stąd tradycja przechowywania jej w domach wiernych.

Tropar’, ton 1

 

    Wo Jordanie krieszczajusia Tiebie, Hospodi Trojczeskoje jawisia pokłonienije: Roditielew bo  hłas swidietielstwowasze Tiebie, wozlublennaho Tia Syna imienuja, i Duch w widie hołubinie, izwiestwowasze słowiesie utwierżdienije, jawlejsia, Christie Boże, i  mir proswieszczej, sława Tiebie.

    O Panie! Gdy przyjmowałeś chrzest w Jordanie, Trójcy uwielbienie zostało objawione; albowiem głos Ojca zaświadczał o Tobie, Umiłowanym Synem Cię nazywając, a Duch w postaci gołębicy potwierdzał prawdziwość (tych) słów. Chwała Tobie Chryste Boże, Który objawiłeś się i oświeciłeś świat.

Kondak, ton 4

 

    Jawiłsia jesi  dnies’  wsielenniej i swiet. Twoj, Hospodi, znamienasia na nas, w  rozumie pojuszczich Tia: priszeł  jesi i jawiłsia jesi Swiet niepristupnyj.

    Dziś objawiłeś się światu, Panie, i Twoja nauka (światłość) stała się naszą pieczęcią (oświeciła nas), tych którzy świadomie Cię opiewają: Narodziłeś się I objawiłeś, Światłości Nieprzystępna.

 

Namiestnik i bracia Monasteru św. Onufrego
w Jabłecznej składają wszystkim naszym
Parafianom oraz Przyjaciołom
najserdeczniejsze i najszczersze życzenia
dobroczynnego wpływu święta Chrztu
Pańskiego a Święta Wielka Agiasma niech
chroni nas przed wszelkim złem tego
świata.



 


Dodano: 20 stycznia 2015

Яблочинский Листок № 1/2015
 

Христос Раждается!

   W Ewangeliach nie występuje data narodzin Jezusa Chrystusa. Dzień 7 stycznia (25 grudnia wg starego stylu) wybrano nie na podstawie informacji biblijnych, lecz ze względu na rzymskie święta, które obchodzono pod koniec roku, kiedy to na półkuli północnej następuje przesilenie zimowe. Urządzano wtedy Saturnalia (ku czci Saturna – boga rolnictwa) oraz połączone święta dwóch bóstw słońca: rzymskiego Sola i perskiego Mitry. Narodziny obu bogów świętowano właśnie tego dnia, na który to dzień według kalendarza juliańskiego przypadało przesilenie zimowe.

Te pogańskie święta zaczęto chrystianizować w roku 350 gdy papież Juliusz I ogłosił 25 grudnia dniem narodzin Chrystusa. Obchody Bożego Narodzenia stopniowo wzbogacały się o inne obrzędy związane z przesileniem lub je zastępowały.

Większość symboli Bożego Narodzenia ma swoje źródło w wierzeniach pogańskich. Choinka od wieków była podczas przeróżnych świąt obwieszana świecidełkami. Ostrokrzew służył Celtom do obłaskawiania chochlików, a jemioła do praktyk okultystycznych.

Prawosławne Boże Narodzenie trwa trzy dni, ponieważ w taki sposób Kościół prawosławny podkreśla udział Trójcy Świętej w dziele zbawienia człowieka. Pierwszego dnia świętuje się narodzenie Dzieciątka Jezus w Betlejem. Drugiego czci się Najświętszą Marię Pannę, która narodzinami Jezusa połączyła ze sobą Niebo i Ziemię. Trzeciego dnia wspomina się świętego Stefana, pierwszego męczennika, który oddał życie za Chrystusa narodzonego w Betlejem i zmartwychwstałego.

Święta Bożego Narodzenia zaczynają się od dnia poprzedzającego rocznicę narodzin Jezusa – Wigilii (regionalnie: Gwiazdka). Punktem kulminacyjnym dnia jest uroczysta kolacja, do której tradycja nakazywała zasiadać po pojawieniu się na niebie pierwszej gwiazdki, na pamiątkę gwiazdy prowadzącej Trzech Króli do stajenki. Prawosławnych obowiązuje w tym dniu ścisły post, aż do kolacji wigilijnej.

W nocy z 6 na 7 stycznia wierni uczestniczą w świątecznych nabożeństwach, które są sprawowane w szczególnie uroczystej oprawie. W cerkwi znajdują się przystrojone drzewka choinkowe, które przygotowano kilka godzin wcześniej. Po nocnych nabożeństwach wierni spotykają się w rodzinnym gronie. W pierwszy dzień świąt Bożego Narodzenia grupy młodzieży prawosławnej zaczną kolędować niosąc gwiazdę. W ten sposób rozsławiana jest wieść o Bożym Narodzeniu oraz aktualizowana pokoleniowo tradycja dobrego odwiedzania prawosławnych w ich domach. W Monasterze w Jabłecznej kultywowana jest tradycja modlitwy kapłańskiej w domach wiernych, której dokonuje się odpowiednio wcześniej w ciągu wybranego dnia przed Świętami. Kolorem liturgicznym w okresie Bożego Narodzenia jest kolor biały.

Trzynastodniowa różnica w obchodach świąt Bożego Narodzenia przez chrześcijan wschodnich i zachodnich bierze się ze stosowania różnych kalendarzy. Duchowni prawosławni zwracają uwagę, że kalendarz juliański jest o wiele starszy od gregoriańskiego, obecnie powszechnego, i był używany w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Do roku 1582 termin świąt był wspólny dla wszystkich. Dopiero reforma papieża Grzegorza XIII, czyli zmiana stylu juliańskiego, którym posługuje się w liturgii Cerkiew, na styl gregoriański, wprowadziła różnicę.

Wskutek niedużych, minutowych różnic w długości roku w obu kalendarzach, które przez stulecia urosły do dni, daty stałych świąt cerkiewnych według kalendarza juliańskiego wypadają obecnie trzynaście dni później, niż u katolików. Mimo dyskusji, czy to sytuacja korzystna dla wiernych żyjących w diasporze, znaczna część prawosławnych w naszym kraju właśnie według kalendarza juliańskiego świętuje Boże Narodzenie. Cerkiew w Polsce ogłosiła w 2014 roku jako oficjalny kalendarz właśnie juliański.

W minionych latach utrudnieniem we właściwym obchodzeniu Bożego Narodzenia według kalendarza juliańskiego był brak dni ustawowo wolnych od pracy i nauki.

Od 2011 roku sytuacja jest łatwiejsza. Wigilia jest już bowiem na stałe ustawowo wolna, bo przypada w katolickie Święto Trzech Króli. 7-8 stycznia wiele szkół w północno-wschodniej Polsce korzysta z dni wolnych od nauki.

Taką możliwość daje, zmienione w 2010 roku, rozporządzenie MEN o organizacji roku szkolnego. Teraz bowiem placówki oświatowe same mają możliwość wprowadzenia dni wolnych w czasie świąt prawosławnych, a decyzja podejmowana jest na poziomie samych szkół, przez dyrektorów i rady rodziców.

Rozkład nabożeństw w święta Bożego Narodzenia:

Środa – 13.00 – Wieczernia i rozdawanie prezentów

Czwartek 10.00 – Św. Liturgia

Piątek – 9.00 – Św. Liturgia

Славите Его !!!







Dodano: 06 stycznia 2015


© 2009 Monaster św. Onufrego w Jabłecznej